Το μωρό έχει κολικούς

Το μωρό έχει κολικούς

Ένα σήριαλ κλασικό, δραματικό, γεμάτο ανησυχία, συγκίνηση, ένταση, αϋπνία, απόγνωση, ενοχές και… αίσιο τέλος!

Περίληψη του σεναρίου:
Κάποια στιγμή το μωρό κλαίει σπαρακτικά κι επίμονα χωρίς φανερό λόγο. Σας έχουν πει ότι τα μωρά έχουν κολικούς και να μην ανησυχείτε. Όμως εσάς σας πιάνει απελπισία όταν το μωρό σας κλαίει. Στην αρχή, σκέφτεστε ότι κάτι έχει, κάτι δεν κάνετε σωστά, κάτι αμελήσατε. Αλλά δε μπορείτε να βρείτε τι. Ο/η σύζυγός σας λέει «άσε, θα το ηρεμήσω εγώ» το παίρνει αγκαλιά και το χοροπηδάει ρυθμικά. Το μωρό σταματά για 45 δευτερόλεπτα και μετά ξαναρχίζει με δυνατότερα ουρλιαχτά. Εσείς φέρνετε ένα μπουκάλι με γάλα και του το βάζετε στο στόμα. Ουρλιάζει τόσο που δεν πιάνει την πιπίλα. Η μητέρα σας λέει «βάλτο μπρούμυτα». Πράγματι, ηρεμεί για ένα λεπτό. Όταν ξαναρχίζει, είστε έτοιμοι να βάλετε τα κλάματα! Η γιαγιά, του φτιάχνει ένα ειδικό κοκτέιλ με χαμομήλι και φασκόμηλο. Πίνει 35 γραμμάρια και όσο πίνει συνέρχεστε οικογενειακώς, τόσο που ανέχεστε τη θριαμβολογία της γιαγιάς «είδες πως τον έφτιαξα, εγώ! Διψούσε, το πουλάκι μου!» Εκεί ακριβώς ξαναρχίζει να ουρλιάζει. Ο τύραννος! Σκέφτεστε «Τι το θελα το παιδί, Θεέ μου! τι το θελα» «Πώς μας βγήκε έτσι στριμμένο!» και ντρέπεστε για τα αρνητικά σας συναισθήματα «Πού είναι αυτό που το λένε μητρική αγάπη; Γιατί δεν το νιώθω τώρα;», «Ανάξια μάνα είμαι!».

moro_crying_cartoon

 

 

Ανάλυση καταστάσεως

Κι εσείς είστε καλοί γονείς και το μωρό σας δεν είναι «κακού χαρακτήρος». Πιθανόν εσείς να είστε λίγο πιο ευαίσθητοι και πιο «νευρικοί» από το συνηθισμένο και το μωρό να έχει κληρονομήσει λίγη από την υπερένταση που σας χαρακτηρίζει. Περίπου δύο στα δέκα φυσιολογικά, απόλυτα υγιή μωρά παρουσιάζουν κρίσεις επίμονου κλάματος που χαρακτηρίζονται ως κολικοί του πρώτου τριμήνου (καμιά φορά συνεχίζονται και στον τέταρτο μήνα). Η αιτιολογία τους δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά. Θεωρούνται, απλώς, μια φάση στη ζωή των μωρών, χωρίς επιπτώσεις στην υγεία τους. Στην πραγματικότητα δεν πάσχουν τα μωρά από κολικούς. Πάσχει η οικογένεια! Αν δεν υπάρχει οικογένεια για να πάσχει, δεν παρουσιάζονται κολικοί. (Δεν εμφανίζονται κολικοί σε μωρά που μεγαλώνουν σε ιδρύματα). Φάρμακο για τους κολικούς δεν υπάρχει.

Υπάρχουν διάφορες γενικές συμβουλές για ν’ αντιμετωπίσετε την κατάσταση. Δοκιμάστε όποιες σας ταιριάζουν.

Τι μπορείτε να κάνετε (δώδεκα προτάσεις)

  • Πρώτα ελέγξτε μήπως έχει το μωρό κάποιο πρόβλημα. Πεινάει; Ζεσταίνεται; Κρυώνει; Πονάει; Έχει πλακώσει το χέρι του και νιώθει άβολα; Το ενοχλεί μια πτυχή του σεντονιού; Του λείπετε;
  • Βοηθήστε το να κοιμηθεί ή απλώς να «βολευτεί». Χαϊδέψτε το. Ακουμπήστε σταθερά την παλάμη σας στην πλάτη ή στην κοιλιά του πιέζοντας ελαφρά. Πολλά μωρά ηρεμούν και μόνο με αυτό. Ίσως είναι ένας τρόπος να πείτε «εδώ είμαι και σε κρατώ». Τυλίξετε το με μια μεγάλη πάνα χαλαρά (Φαίνεται ότι στα μικρά μωρά το τύλιγμα δίνει μια σιγουριά που θυμίζει τη ζωή στη μήτρα).
  • Νανουρίστε το με κάποιο ήρεμο τραγούδι που έχει επαναλαμβανόμενη ρυθμική μελωδία.
  • Βάλτε την κούνια του μωρού δίπλα στο πλυντήριο ή χρησιμοποιήσετε την ηλεκτρική σκούπα. Μερικά μωρά τα ηρεμούν αυτοί οι σταθεροί θόρυβοι.
  • Βάλτε ν’ ακούσετε εσείς και το μωρό κάποια ήρεμη μουσική που σας αρέσει.
  • Κουνήστε το ρυθμικά και ήπια στο καρότσι του.
  • Βάλτε το μπρούμυτα στην ποδιά σας και τρίψτε του την πλάτη με κυκλικές ήρεμες κινήσεις.
  • Πάρτε το αγκαλιά και χτυπάτε το μαλακά και ρυθμικά στην πλάτη.
  • Περπατήστε πάνω κάτω με το μωρό στην αγκαλιά χωρίς να το κουνάτε. Η φυσιολογική κίνηση του κορμιού σας είναι χαλαρωτική για το μωρό.
  • Πάτε στο διπλανό δωμάτιο και αφήστε το λίγο μόνο του. Μπορεί να κλαίει για ν’ ακούει τη φωνή του! Μπορεί να νανουριστεί από το κλάμα του.
  • Προσπαθήστε να ηρεμήσετε! Αν εκνευριστείτε (και ποιος δεν εκνευρίζεται όταν ακούει ένα μωρό που ουρλιάζει συνέχεια!) ο εκνευρισμός σας περνάει στο παιδί που κλαίει ακόμα πιο σπαρακτικά.
  • Αν νιώσετε ότι δεν ελέγχετε την κατάσταση και τα νεύρα σας, εγκαταλείψτε τις προσπάθειες. Πάρτε το μωρό και πάτε το στο …μακρινότερο νοσοκομείο. Με το καρότσι ή με το αυτοκίνητο. Μέχρι να φτάσετε, το μωρό θα κοιμάται βαθύτατα κι εσείς θα έχετε κάνει μια ωραία βόλτα!

Τι να αποφύγετε (δώδεκα ΜΗ!)

  1. Μη χάνετε την ψυχραιμία σας.
  2. Μην προσπαθείτε να «μπουκώσετε» το μωρό για να πάψει να κλαίει.
  3. Μην ορμάτε οικογενειακώς γύρω από το μωρό και μη δοκιμάζετε συγχρόνως όλες τις συνταγές για την αντιμετώπιση των κολικών.
  4. Μην απογοητεύεστε αν δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα αυτό που κάνατε. Δώστε περιθώριο δέκα λεπτά πριν δοκιμάσετε κάτι άλλο.
  5. Μη βιαστείτε να βάλετε το μωρό στο κρεβάτι του μόλις ηρεμήσει. Αν βολεύτηκε στον ώμο του πατέρα άστε το για όση ώρα παρακολουθείτε τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Δεν πειράζει! Δεν κακομαθαίνει!
  6. Μη φοβάστε ότι θα πάθει κάτι από το πολύ κλάμα. Το κλάμα είναι σύμπτωμα κι όχι αιτία προβλήματος. Αν σας πουν ότι τα αγόρια παθαίνουν κήλη από το κλάμα, μην το πιστέψετε. Η συσχέτιση της κήλης με το κλάμα και μάλιστα ειδικά στα αγόρια, οφείλεται στο ότι η αδυναμία του κοιλιακού τοιχώματος που προϋπάρχει της κήλης είναι συνηθέστερη στα αγόρια και εκδηλώνεται όταν αυξηθεί η πίεση μέσα στην κοιλιά πράγμα που συμβαίνει με το κλάμα, με το βήχα και αργότερα με το σήκωμα βάρους. Δηλαδή, αν υπάρχει κήλη, θα εκδηλωθεί κάποτε είτε κλαίει το μωρό είτε όχι. Από κλάμα κανείς δεν παθαίνει τίποτα…
  7. Μην πιέζετε το γιατρό να σας δώσει φάρμακα. Δε λύνουν το πρόβλημα.
  8. Μην αφήνετε να σας πάρει η κάτω βόλτα. Μην πιστέψετε (και μην αφήσετε να σας πείσουν) ότι είστε αποτυχημένοι γονείς! Όχι! Δεν φταίτε εσείς που δεν μπορείτε να το ησυχάσετε. Όχι! Το παιδί σας δεν είναι «νευρόσπαστο» (σίγουρα δεν είναι «λαπάς»)! Έτσι είναι μερικά μωρά. Σας κάνουν τη ζωή δύσκολη για κάποιο διάστημα. Φιλοσοφείστε το!
  9. Μη θυμώνετε με τον εαυτό σας ή με το μωρό. Χειροτερεύει τα πράγματα.
  10. Μη ντρέπεστε να ζητείστε βοήθεια από κάποιον δικό σας, τον/την σύζυγό σας, την πεθερά σας, τη μητέρα σας, μια φίλη, μια γειτόνισσα. Ξεκαθαρίστε ότι δεν χρειάζεστε συμβουλές και έγκυρες γνώμες για την αντιμετώπιση των κολικών, τις έχετε πάρει ήδη. Τώρα, χρειάζεστε πρακτική και ουσιαστική βοήθεια: Να αναλάβουν βάρδια για δύο ώρες ώστε να μπορέσετε εσείς να ασχοληθείτε με κάτι άλλο στο σπίτι ή να βγείτε έξω.
  11. Μη διστάζετε να «εγκαταλείψετε» το μωρό για λίγη ώρα σε «ξένα χέρια» για να κάνετε κάτι που σας ευχαριστεί ή σας ξεκουράζει.
  12. Μη θεωρείτε ότι ο χρόνος σας ανήκει όλος στη φροντίδα του μωρού. Κρατήστε λίγη ώρα κάθε μέρα για να φροντίστε και τον εαυτό σας. Το χρειάζεστε, το δικαιούστε και το οφείλετε στο μωρό.

tip_baloon